Świątynie kultury

„Biała Grecja” to mit. Świątynie i rzeźby starożytności były pełne intensywnych barw.

W kuchni frankfurckiej, zaprojektowanej w 1926 roku przez Margarete Schütte-Lihotzky wszystko jest w zasięgu ręki.

Jak przestrzeń więzienia może wspierać resocjalizację i przygotowywać do życia na wolności?

Morze i jego obietnica przygody, spotkania z nieznanym, od zawsze przyciagało artystów.

Jest uwodzicielska, niebezpieczna i stanowi symbol szowinistycznej demonizacji kobiecego erotyzmu.

Szczecińska Filharmonia zaprojektowana przez hiszpańską pracownie może stawać w szranki z innymi ikonami architektury.

W latach 20. XX wieku niemieccy architekci Nowego Budownictwa stworzyli mieszkania pełne słońca, w których pojawił się po raz pierwszy pokój dzienny.

Prywatna łazienka, przez wieki przywilej dla najbogatszych, upowszechnia się wśród klas pracujących w latach 20. XX wieku.

Światło, otwarte przestrzenie, miejsce do pracy i spotkań. Te trzy europejskie szkoły pokazują, jak architektura może wspierać naukę, kreatywność i współpracę.

Adam Gusowski opowiada o jednym z najsłynniejszych budynków w Warszawie: Pałacu Kultury i Nauki.

Benjamin Vogel, Niemec polskiego pochodzenia, opowiada dziś o sklepiku swojego dzieciństwa.

Amerykańsko-izraelska wojna z Iranem nieuchronnie wciąga też Europę. A ta, nie ma wobec niej wspólnego stanowiska.

Jest uwodzicielska, niebezpieczna i stanowi symbol szowinistycznej demonizacji kobiecego erotyzmu.

Animacja zainspirowana sytuacją na polsko-białoruskiej granicy, gdzie trwa kryzys humanitarny. 

Adam Gusowski opowiada nam o dwóch ptakach, które mają dla Polaków symboliczne znaczenie.

Bliski Wschód wkroczył w okres głębokich przemian. Zjednoczone Emiraty Arabskie mają w nich do odegrania kluczową rolę.

Mężczyzna pływa w morzu. Każdy ruch przywołuje wspomnienia, a obrazy z przeszłości ożywają.

Między cygańską fanfarą a nordycką melancholią - Beirut uwalnia na berlińskiej scenie całą emocjonalną moc swojej folk-popowej muzyki.

Między patriotyzmem a apatią - młodzi Rosjanie przystosowali się do sytuacji w kraju. Nauczyli się mówić jak najmniej, zwłaszcza w obecności dziennikarzy z Zachodu.