Eugène Delacroix

François Chaignaud zabiera widzów w fantastyczną podróż po średniowiecznym Luwrze.

Przed monumentalnym płótnem Géricaulta Gaël Faye na nowo interpretuje swoje utwory – w subtelnych aranżacjach na fortepian i instrumenty smyczkowe.

Czy da się uciec z systemu i wymyślić się na nowo? Sprawdzamy z artystami z Polski, Francji i Niemiec.

Jest uwodzicielska, niebezpieczna i stanowi symbol szowinistycznej demonizacji kobiecego erotyzmu.

Szczecińska Filharmonia zaprojektowana przez hiszpańską pracownie może stawać w szranki z innymi ikonami architektury.

Prywatna łazienka, przez wieki przywilej dla najbogatszych, upowszechnia się wśród klas pracujących w latach 20. XX wieku.

W latach 20. XX wieku niemieccy architekci Nowego Budownictwa stworzyli mieszkania pełne słońca, w których pojawił się po raz pierwszy pokój dzienny.

W kuchni frankfurckiej, zaprojektowanej w 1926 roku przez Margarete Schütte-Lihotzky wszystko jest w zasięgu ręki.

Światło, otwarte przestrzenie, miejsce do pracy i spotkań. Te trzy europejskie szkoły pokazują, jak architektura może wspierać naukę, kreatywność i współpracę.

Adam Gusowski opowiada o jednym z najsłynniejszych budynków w Warszawie: Pałacu Kultury i Nauki.

Benjamin Vogel, Niemec polskiego pochodzenia, opowiada dziś o sklepiku swojego dzieciństwa.

Jest uwodzicielska, niebezpieczna i stanowi symbol szowinistycznej demonizacji kobiecego erotyzmu.

Adam Gusowski opowiada nam o dwóch ptakach, które mają dla Polaków symboliczne znaczenie.

Animacja zainspirowana sytuacją na polsko-białoruskiej granicy, gdzie trwa kryzys humanitarny. 

Magdalena Grażewicz z lekką nostalgią wspomina swoją ulubioną parę trampek.

Między patriotyzmem a apatią - młodzi Rosjanie przystosowali się do sytuacji w kraju. Nauczyli się mówić jak najmniej, zwłaszcza w obecności dziennikarzy z Zachodu.

Mężczyzna pływa w morzu. Każdy ruch przywołuje wspomnienia, a obrazy z przeszłości ożywają.

Agnieszka Żuk opowiada nam o przedmiocie codziennego użytku, który stał się symbolem politycznym w Polsce.

Między cygańską fanfarą a nordycką melancholią - Beirut uwalnia na berlińskiej scenie całą emocjonalną moc swojej folk-popowej muzyki.